Open zijn en fietsen

Door SayWhatAgain! op donderdag 5 juni 2008 05:06 - Reacties (8)
Categorie: -, Views: 8.326

Waar ik in mijn eerste blog voor vreesde, blijkt toch weer uit te komen; ik hou m'n blog niet bij. Tijd om dat te veranderen!

Dat het bloggen niet zo wil lukken is eigenlijk raar, want ik heb het op de een of andere manier elke dag druk en ik lees me wezenloos op GoT, Tweakers en andere sites. Genoeg stof om over te schrijven zou je denken. Probleem is waarschijnlijk de aard van het beestje; ik ben een echte binnenvetter en vertel vrij weinig over mezelf omdat ik het of niet interessant vind, of omdat het me beter lijkt om voor mezelf te houden.
Meest extreme voorbeeld daarvan is denk ik wel dat ik geen van mijn 4 huisgenoten ooit heb verteld dat bij mijn vader vorig jaar huidkanker (melanoom) werd geconstateerd. Ook op m'n werk, al is het maar een bijbaantje, heb ik me daarover stil gehouden. Gelukkig is het allemaal goed afgelopen, maar het heeft me wel een half jaartje flink bezig gehouden. Op de een of andere manier heb ik dan geen behoefte om dat te delen. Ik heb welgeteld vier goede vrienden er van op de hoogte gesteld en pas veel later nog een vriend.
Waarom ik dat nu dan toch vertel? Ik denk dat het me nu weer bezig houdt vanwege een van m'n huisgenoten. Ook hij is geconfronteerd met een kanker patiŽnt in de familie, een intriest verhaal waar ik verder niet over in detail zal treden. Maar ik herken de pijn, het verdriet en het afvragen waarom, maar dat weet hij natuurlijk niet. Ik weet dat het eeuwige wachten op uitslagen zenuwslopend zal zijn. De dag dat m'n vader belde om het goede, dan wel het slechte nieuws te brengen was een hele lange en mijn stem trilde nog net niet bij het opnemen van de telefoon. Ze zeggen wel eens dat zoiets "aan je vreet" en dat doet het.
Mijn huisgenoot heeft er wel voor gekozen om er open over te zijn. Ik hoop dat het hem helpt om erover te praten.

Best een pittig begin met wat zelfreflectie voor een blog en om het toch nog een beetje leuk af te sluiten een verhaaltje over mijn fiets.
Mijn fiets was namelijk stuk. Al een tijdje ook, het voorwiel was krom doordat iemand anders zijn/haar fiets in het fietsenrek tegen de mijne had gekwakt. Maar ja, zo goed en kwaad als het gaat fiets je er maar op door. Velgremmetjes voor helemaal losdraaien zodat het wiel niet meer aanloopt en gaan! Helaas begon de fiets meer kuren te krijgen. De achterband ging steeds lek en dat gebeurde gisteren weer. Steeds op dezelfde plek ook, dus nog een keer plakken was niet echt een optie. Voor mij reden om groot onderhoud te plegen. Nieuw voorwiel gehaald, nieuwe remblokjes, nieuwe binnenband, twee velglintjes en als klap op de vuurpijl een nieuwe bel. Als echte Delftenaar heb je dat in plusminus een uurtje allemaal gefikst natuurlijk. Klaarblijkelijk ben ik inmiddels een echte Delftenaar, want dat was geen probleem. Fiets weer helemaal in orde op de achterband na, want daar komt ineens de binnenband naar buiten zetten. Dat moet ik morgen, vandaag dus, nog even regelen.
En nu maar hopen dat m'n fiets vannacht niet gejat wordt...