Open zijn en fietsen

Door SayWhatAgain! op donderdag 5 juni 2008 05:06 - Reacties (8)
Categorie: -, Views: 8.326

Waar ik in mijn eerste blog voor vreesde, blijkt toch weer uit te komen; ik hou m'n blog niet bij. Tijd om dat te veranderen!

Dat het bloggen niet zo wil lukken is eigenlijk raar, want ik heb het op de een of andere manier elke dag druk en ik lees me wezenloos op GoT, Tweakers en andere sites. Genoeg stof om over te schrijven zou je denken. Probleem is waarschijnlijk de aard van het beestje; ik ben een echte binnenvetter en vertel vrij weinig over mezelf omdat ik het of niet interessant vind, of omdat het me beter lijkt om voor mezelf te houden.
Meest extreme voorbeeld daarvan is denk ik wel dat ik geen van mijn 4 huisgenoten ooit heb verteld dat bij mijn vader vorig jaar huidkanker (melanoom) werd geconstateerd. Ook op m'n werk, al is het maar een bijbaantje, heb ik me daarover stil gehouden. Gelukkig is het allemaal goed afgelopen, maar het heeft me wel een half jaartje flink bezig gehouden. Op de een of andere manier heb ik dan geen behoefte om dat te delen. Ik heb welgeteld vier goede vrienden er van op de hoogte gesteld en pas veel later nog een vriend.
Waarom ik dat nu dan toch vertel? Ik denk dat het me nu weer bezig houdt vanwege een van m'n huisgenoten. Ook hij is geconfronteerd met een kanker patiŽnt in de familie, een intriest verhaal waar ik verder niet over in detail zal treden. Maar ik herken de pijn, het verdriet en het afvragen waarom, maar dat weet hij natuurlijk niet. Ik weet dat het eeuwige wachten op uitslagen zenuwslopend zal zijn. De dag dat m'n vader belde om het goede, dan wel het slechte nieuws te brengen was een hele lange en mijn stem trilde nog net niet bij het opnemen van de telefoon. Ze zeggen wel eens dat zoiets "aan je vreet" en dat doet het.
Mijn huisgenoot heeft er wel voor gekozen om er open over te zijn. Ik hoop dat het hem helpt om erover te praten.

Best een pittig begin met wat zelfreflectie voor een blog en om het toch nog een beetje leuk af te sluiten een verhaaltje over mijn fiets.
Mijn fiets was namelijk stuk. Al een tijdje ook, het voorwiel was krom doordat iemand anders zijn/haar fiets in het fietsenrek tegen de mijne had gekwakt. Maar ja, zo goed en kwaad als het gaat fiets je er maar op door. Velgremmetjes voor helemaal losdraaien zodat het wiel niet meer aanloopt en gaan! Helaas begon de fiets meer kuren te krijgen. De achterband ging steeds lek en dat gebeurde gisteren weer. Steeds op dezelfde plek ook, dus nog een keer plakken was niet echt een optie. Voor mij reden om groot onderhoud te plegen. Nieuw voorwiel gehaald, nieuwe remblokjes, nieuwe binnenband, twee velglintjes en als klap op de vuurpijl een nieuwe bel. Als echte Delftenaar heb je dat in plusminus een uurtje allemaal gefikst natuurlijk. Klaarblijkelijk ben ik inmiddels een echte Delftenaar, want dat was geen probleem. Fiets weer helemaal in orde op de achterband na, want daar komt ineens de binnenband naar buiten zetten. Dat moet ik morgen, vandaag dus, nog even regelen.
En nu maar hopen dat m'n fiets vannacht niet gejat wordt...

Volgende: Vakantie? 08-'08 Vakantie?
Volgende: Amai, ene microgolfoven! 04-'08 Amai, ene microgolfoven!

Reacties


Door Tweakers user Y-Less, donderdag 5 juni 2008 06:08

Goedemorgen Nederland :)

Wouw, wat een verhaal, allereerst wil ik je huisgenoot het allerbeste medeleven geven, en heel erg veel sterkte.

Door Tweakers user Lieuwe15, donderdag 5 juni 2008 08:25

Fietskuren zijn mateloos irritant :)

Door Tweakers user DjVe, donderdag 5 juni 2008 08:34

ik trek altijd de meest brakke fietsen ergens uit een schuur, als de mijne op is...en ik verbouw hem dan meestal ook voor een maar 10tjes. Gaat die weer jaren mee....en zon ouwe krak...die jat men toch niet zo snel ;)

Door Tweakers user _Apache_, donderdag 5 juni 2008 10:56

Als ik even op je eerste alinea mag inhaken.

Het vreet aan je, en zwaar ook. Zelf is het voor mij nu ook geen memorabele dag. Maar ik ken het effect, je werk/collega/vriendne etc vertel je ook niet alles en dat ben ik ook zeker niet van plan.

Is het niet handiger om de twee verhalen uit elkaar te trekken en in verschillende blogs te plaatsen, ze zijn best uiteenlopend van karakter ondanks dat je een verhaal positief wil afsluiten brengt het juist stof tot nadenken als je het eerst verhaal zo laat en direct afsluit, maar dat zijn mijn 2 centen.. :)

Door Tweakers user Torched, donderdag 5 juni 2008 11:01

Problemen met fietsen zijn hier ook bekend :D

Momenteel zijn op mijn fiets de tandwielen versleten ( 24 versnelling)
Repareren te duur voor aanschafwaarde fiets >> weer een nieuwe kopen :P

Door Tweakers user SayWhatAgain!, donderdag 5 juni 2008 12:36

@ _Apache_: misschien beter om het in 2 delen te doen, twijfelde zelf ook wel. Het leest achteraf misschien niet zo lekker weg. Maar goed, 3e blog post... er moet ruimte voor verbetering blijven :)

Door Tweakers user Scipionyx, donderdag 5 juni 2008 13:21

Op de een of andere manier heb ik dan geen behoefte om dat te delen.
[...]
Maar ik herken de pijn, het verdriet en het afvragen waarom, maar dat weet hij natuurlijk niet.
Niet helemaal in de context van je post, maar wil toch het ťťn en ander kwijt:

Toen mijn moeder overleed medio 2005 had ik hier ook geen behoefte aan. Maar mensen in m'n omgeving kwamen het toch wel te weten en die gaan er dan met je over praten.
In films hoor je altijd dat als je iemand nodig hebt om mee te praten ofzo, dat je dan diegene (beste vriend/vriendin van hoofdrolspeler :P) altijd kunt bellen enzo.. Yeah whatever dacht ik toen altijd. Maar ik moet zeggen; het lucht best op als je er met mensen erover kunt praten. :) En soms word je ook in contact (al dan niet irl) gebracht met mensen die een zelfde soort situatie meegemaakt hebben. Dat kan soms ook helpen.

Ik weet dat mijn reply beetje bizar overkomt omdat jij niemand in je familie hebt verloren, maar wat ik probeer te zeggen is: durf er over te praten. Wees open, ook tegen mensen die je niet/amper kent. Soms is het met hen makkelijker praten dan met mensen die je wťl (goed) kennen. :)

Door Tweakers user SayWhatAgain!, donderdag 5 juni 2008 15:38

@ Scipionyx

Misschien niet in de context, maar je begrijpt me wel. Je beschrijft precies hoe ik er tegen aan kijk :) Uiteraard heb ik het er wel met m'n moeder over gehad en met m'n beste vriend. Maar dat is dan genoeg voor mij, ik wil dan niet al die "aandacht" hebben. Dan wordt je er niet de hele tijd mee geconfronteerd.
M'n pa is trouwens net als ik en dat brak hem nadien wel op. Veel nachtmerries met als gevolg niet meer kunnen presteren op het werk, dus hij heeft het even rustig aan moeten doen. Zou voor mij genoeg moeten zeggen eigenlijk...

Reageren is niet meer mogelijk